Rodzina Leśniewskich

„Rodzina Leśniewskich” — ciepła opowieść o codziennym życiu w PRL

Sześcioosobowa rodzina, jedno mieszkanie, mnóstwo obowiązków i marzenia, których nie warto odkładać na później. „Rodzina Leśniewskich” to siedmioodcinkowy polski serial familijno-obyczajowy wyreżyserowany przez Janusza Łęskiego w 1978 roku i wyemitowany po raz pierwszy w telewizji 1 lutego 1981 roku, w niedzielnym programie dla dzieci. W atmosferze humoru i rodzinnego ciepła przedstawia życie warszawskich Leśniewskich: zapracowanego ojca Andrzeja, mamy Jadwigi i ich czworga energicznych dzieci.

W rolach rodziców wystąpili Krzysztof Kowalewski (Andrzej) oraz Krystyna Sienkiewicz (Jadwiga). Ich dzieci to piętnastoletnia Agnieszka (Agata Młynarska), czternastoletni Leszek (Maciej Strojny) oraz siedmioletnie bliźnięta Beata i Paweł, zwane „Bąblami” (Magdalena Scholl i Tomasz Brzeziński). Bohaterowie przeprowadzają się do nowego mieszkania w bloku, poznają sąsiadów, próbują zażegnać dziecięce konflikty, pierwsze miłości i szkolne niepowodzenia.

Oś fabularna — marzenie mamy

Najważniejszy wątek całej serii dotyczy Jadwigi. Przed laty przerwała studia uniwersyteckie, by założyć rodzinę i wychować dzieci. Teraz, zachęcana przez bliskich, postanawia wrócić na uczelnię. Ojciec i dzieci obiecują przejąć więcej domowych prac, aby mama mogła się uczyć. Łatwo wypowiedzieć taką obietnicę, znacznie trudniej wcielić ją w życie, szczególnie z pomysłowymi Bąblami pod jednym dachem. W finale Jadwiga przystępuje do ostatniego egzaminu, a najmłodsi chcą jej pomóc w sobie tylko właściwy sposób.

Każdy odcinek skupia się na osobnej sprawie: „Przeprowadzka” wprowadza bohaterów i nowych sąsiadów; „Imieniny” to historia rodzinnej obietnicy; „Demostenes” dotyczy trudności Pawełka z wymawianiem głoski „r”; „Agata” opowiada o pierwszej miłości Leszka; „Ucieczka” podejmuje temat niesprawiedliwego oskarżenia syna przez ojca; „Skok” pokazuje wysiłki Agnieszki, która z pomocą sąsiada cyrkowca uczy się radzić sobie z gimnastyką; „Wywiadówka” domyka rodzinne przedsięwzięcie.

Książka, muzyka, twórcy

Serial wyrósł z pomysłów Krystyny Boglar i jej powieści „Nie głaskać kota pod włos”; szczególnie bezpośrednio z książki zaczerpnięto wątki „Imienin” i „Wywiadówki”. Scenariusz przygotowali Krystyna Boglar i Janusz Łęski, który również reżyserował. Zdjęcia wykonał Bronisław Baraniecki, a muzykę skomponował Czesław Niemen. Zapamiętana przez widzów piosenka „Wesołego powszedniego dnia” ma słowa Wojciecha Młynarskiego.

W obsadzie wystąpili także m.in. Jan Himilsbach, Tadeusz Kwinta, Alina Janowska, Wanda Majerówna i Michał Zabłocki. Ważną częścią uroku serialu są prawdziwe wnętrza, osiedlowa codzienność, relacje międzypokoleniowe i wyczucie humoru, dzięki któremu nawet trudniejsze rodzinne wydarzenia nie stają się przygnębiające.

Dlaczego warto obejrzeć?

To nie tylko telewizyjna nostalgia. Leśniewscy opowiadają o problemach nadal rozpoznawalnych: jak podzielić prace domowe, jak nie krzywdzić dziecka pochopnym osądem, jak przełamywać szkolne kompleksy i jak wesprzeć rodzica, który po latach chce wrócić do własnych marzeń. Serial jest równocześnie zapisem codzienności Polski przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych — bez historycznych deklaracji, za to z uważnością na zwykłych ludzi.

Informacje archiwalne

• Rok produkcji: 1978.
• Premiera telewizyjna: 1 lutego 1981.
• Odcinki: 7, około 25–29 minut każdy.
• Kraj i wytwórnia: Polska, Zespół Filmowy „Kadr”.
• Forma: kolorowy serial fabularny dla widowni rodzinnej.
• Uwaga katalogowa: istnieje także osobna, skrócona wersja kinowa zatytułowana „Rodzina Leśniewskich” (1980); nie należy mylić jej z siedmioodcinkowym serialem.

Źródła

• https://dziswtelewizjiprl.pl/serial/rodzina-lesniewskich/
• https://www.filmweb.pl/serial/Rodzina+Leśniewskich-1978-95992
• https://www.imdb.com/title/tt0077073/episodes/?year=1981
• https://sfkadr.com/en/movies/471/the-lesniewski-family.html
• https://www.tvp.pl/program-tv/rodzina-lesniewskich-odc-17-przeprowadzka/5d51020c7bed4324577d30c7