Sposób na twardy sen

W ciemności nawet znajomy dom potrafi wyglądać tajemniczo. Kiedy domownicy układają się do snu, Filemon pozostaje niespokojny. Skrzypienie podłogi, poruszające się cienie i odgłosy myszy sprawiają, że młody kotek nie może zmrużyć oka. Obok niego jest jednak Bonifacy — starszy kocur, który zna nocne życie gospodarstwa znacznie lepiej. Jego doświadczenie okazuje się przydatne, gdy trzeba zrozumieć źródło dziwnych dźwięków i nauczyć się kociej czujności.

Odcinek opowiada o dziecięcym lęku przed tym, co nieznane. W dzień przedmioty są znajome, nocą zaś ich cienie łatwo pomylić z czymś groźnym. Dla Filemona każda taka zagadka jest kolejną lekcją poznawania rzeczywistości. Humor bierze się z różnicy między jego wyobrażeniami a spokojniejszym spojrzeniem Bonifacego. W opisach odcinka pojawia się także motyw odkrywania własnego cienia — pozornie błahego, lecz dla małego kota intrygującego zjawiska.

Z archiwum: Dziesiąty epizod pierwszej serii powstał w 1974 roku. W repertuarze telewizyjnym reżyserem podawany jest Ryszard Szymczak. Odcinek trwa około dziewięciu minut.