Miejsce na zapiecku

W wiejskiej chacie są miejsca, które mają swoich stałych bywalców — a zapiecek należy do najcenniejszych. Młody Filemon interesuje się tym, dlaczego stary Bonifacy może pozwalać sobie na szczególne wygody i przywileje. Doświadczony kocur rozmawia z nim o swoim miejscu w domowym porządku. Ta z pozoru niewielka sprawa odsłania różnicę pomiędzy dwoma bohaterami: jeden dopiero uczy się życia, drugi zdążył już wypracować swoje nawyki i upodobania.

„Miejsce na zapiecku” wraca do jednego z najważniejszych motywów całego serialu — relacji pomiędzy ciekawością młodości a doświadczeniem starszych. Piece, ciepła izba i wiejskie zwyczaje tworzą tło, które dziś jest samo w sobie małym obrazem odchodzącej codzienności. Dla najmłodszych widzów to sympatyczna lekcja dostrzegania potrzeb innych, a dla starszych powrót do atmosfery łagodnych, rysunkowych dobranocek.

Z archiwum: Trzynasty i ostatni odcinek „Dziwnego świata kota Filemona” wyprodukowano w 1974 roku. Reżyserował Wacław Fedak. Na tym kończy się pierwsza seria, licząca dokładnie 13 epizodów; kolejne przygody kotka ukazały się już pod tytułem „Przygody kota Filemona”.